Eng sara hikmatlar, ma'noli so'zlar, aforizmlar

Go‘zallik dunyoni qutqaradi.

Bilmaganni so‘rab o‘rgangan olim, orlanib so‘ramagan o‘ziga zolim.

Do‘stlar - o‘zimiz tanlaydigan oilamizdir.

Chiroyli gapiradiganga ishonma, uning so‘zi o‘yindir. Sukut saqlab, xayrli ishlarni qiladiganga ishon!

Do‘stlar qiyinchilikda bilinadi, deyishadi, menimcha, quvonchda ham bilinadi.

Ayol qalbiga olib boradigan yo‘llar orasida rahm-shafqat eng yaqin va qisqa yo‘ldir.

Ish — g‘amning eng yaxshi davosi.

Ba’zi insonlar oddiy ko‘rinish uchun naqadar katta kuch sarflashini ko‘pchilik bilmaydi.

Har qanday tijorat kelajakni oldindan ko‘ra bilishga urinishdir.

Yovuzlik to‘lqin kabi qirg‘oqqa urilib, orqaga qaytadi.

Xushchaqchaqlik nafaqat salomatlik belgisi, balki kasalliklardan xalos etuvchi eng samarali vositadir.

Salbiy munozarachi faqat suhbatdoshini ishontirishga urinadi, yaxshi munozarachi esa uni kuzatayotgan uchinchi odamning fikriga ta’sir qiladi.

Yo‘q, men surbet emasman — shunchaki hayotiy tajriba. Aslida esa, bu ikki tushuncha bir-biriga juda yaqin.

Erkak kishi ayol uchun, ayol kishi esa erkak uchun bir sirdir. Agar shunday bo‘lmaganda edi, tabiat ularni bir-biridan ayirib, behuda kuch sarflagan bo‘lar edi.

Ayol o‘zini sevishlarini, u bilan suhbatlashishlarini va ayni vaqtda unga bo‘lgan ehtiros olovida yonishlarini istaydi.

Biz o‘z fazilatlarimizni rivojlantira turib, ular bilan birga illatlarimizni ham o‘stirayotganimizni juda kech anglab yetamiz.

Zulmatni his qilmaganlar hech qachon yorug‘likni izlamaydilar.

Baxt — biz quvib yurganimizda uzoqlashadigan, to‘xtab qolganimizda esa oyog‘imizga tegib ketadigan shar kabidir.

Kunlarini behudaga sarflaydiganlarning aksariyati hayotning qisqaligidan noliydi.

Insoniyat, umuman olganda, narsalarni qanday bo‘lsa, shunday ko‘rishga emas, balki o‘zi istagandek tasavvur qilishga moyildir.

Inson учун eng katta jasorat — bu o‘zini yenga olishdir.

Baxtli bo‘lish uchun ba’zan ahmoqlik, xudbinlik va yaxshi sog‘liq kerak deyishadi. Ammo birinchi “shart” bo‘lmasa, qolganlari ham yetarli bo‘lmaydi.

Menga parhez qanchalik oson bo‘lsa, mo‘tadillik shunchalik qiyin.

Omadsizlik ko‘pincha ahmoqlikning jazosidir.

Nazorat qilinmagan hissiyot dunyoni ma’nosiz deb bilishga olib keladi; iffat va poklik esa, aksincha, hayotga ma’no baxsh etadi.